آزمایش موفقیت آمیز دست بیونیک قبلاً بر روی بیماری انجام شده است که دست خود را بالای آرنج از دست داده است.
در ابتدا، جراحان و مهندسان دست بیونیک جدیدی ساخته اند که به کاربرانی که قطع دست دارند اجازه می دهد تا بدون زحمت هر انگشت را طوری کنترل کنند که انگار بدن خودشان است.
این نوآوری می تواند شیوه طراحی و استفاده از اندام های مصنوعی را متحول کند و دانشمندان آن را "پیشرفتی بزرگ" می دانند.
اندام های مصنوعی می توانند به افراد کمک کنند تا برخی از عملکردهایی را که پس از قطع عضو از دست داده اند به دست آورند، اما کنترل آن ها چالش برانگیز و گاهی غیرقابل اعتماد هستند، تنها با دامنه حرکتی محدود.
در پیوندهای معمولی از عضلات باقی مانده استفاده می شود - عضلاتی که پس از قطع عضو در اندام باقی مانده باقی می مانند. آنها رایجترین منبع کنترل دست مصنوعی هستند زیرا سیگنالهایی که ماهیچهها هنگام انقباض تولید میکنند - سیگنالهای میوالکتریک - میتواند توسط کاربر به دلخواه تولید شود.
با این حال، برای افرادی که قطع عضو بالاتر از بازو دارند، مانند آمپوتاسیون بالای آرنج (ترورآنج)، همه چیز چالش برانگیزتر است.
در چنین مواردی، عضلات کافی برای تولید سیگنالهای میوالکتریک برای کنترل مفاصل دست و بازو از دست رفته باقی نمیمانند، به این معنی که کنترل اندام مصنوعی بهگونهای که طبیعی به نظر برسد، امکانپذیر نیست.
کلید دست بیونیک جدید - که در مطالعه منتشر شده در Science Translational Medicine شرح داده شده است - تکنیکی است به نام بازسازی عصبی عضلانی.
در این روش، جراحان اعصاب اندام باقیمانده را مجددا سیمکشی میکنند تا ماهیچههای مختلف را کنترل کنند. این به کاربران اجازه می دهد تا حرکات پیچیده تری را با دست بیونیک ایجاد کنند، مانند خم کردن و دراز کردن هر پنج انگشت برای برداشتن اجسام کوچک یا تایپ کردن روی صفحه کلید.
اندام های مصنوعی معمولاً با یک سوکت به بدن متصل می شوند که اندام باقی مانده را فشرده می کند و آن را از نظر مکانیکی ناپایدار می کند. اما عقربه بیونیک جدید این مشکل را نیز برطرف می کند.
علاوه بر بازسازی عصبی عضلانی، ایمپلنت جدید همچنین دارای یک ایمپلنت تیتانیوم است که در استخوان باقی مانده که آن را به بدن متصل می کند، قرار می گیرد. این یک نقطه اتصال پایدارتر و راحتتر برای دست فراهم میکند و در عین حال امکان حرکت طبیعیتر را نیز فراهم میکند.
دست جدید بیونیک بر روی بیماری که دست خود را بالای آرنج از دست داده بود با موفقیت آزمایش شد. طبق گزارش ها، او یاد گرفت که ایمپلنت را به سرعت و به راحتی کنترل کند و همچنین کارهای مختلفی را با آن انجام دهد، از جمله حرکت دادن انگشتان.
این تحقیق توسط پروفسور ماکس اورتیز کاتالان، مدیر مؤسس مرکز تحقیقات بیونیک و درد (CBPR) در سوئد رهبری شد و جراحی در بیمارستان دانشگاه Sahlgrenska سوئد، جایی که CBPR در آن قرار دارد، انجام شد.
مجله ارم بلاگ
تبلیغات☆افزایش بازدید و افزایش فروش☆ در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ دانشستان
مطلب مرتبط
هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران
